無聊人

有一個我經常去睇新聞嘅群組, 裏面有一個無聊人, 無聊人見到女會員都會搭訕, 唔係同佢講嘢, 佢向留言下面都會加留言。 有冇嬲? 冇. 覺唔覺得煩? 覺得, 而家覺得越嚟越煩.

噚日佢又係咁, 無端端tag 我個名. 我已經禮貌回覆咗佢, 我而家忙緊, 多數深夜先睇post.
其實人哋想睇自然會睇, 我睇一個人, 一向都唔著重佢嘅外貌, 外表, 做乜嘢工作, 有冇錢. 基本上我識朋友唔係好揀擇, 但係做到好朋友就好揀擇, 喺我而家嘅人生裏面, 好朋友一隻手數哂 🙂

講返呢個煩人, 我同家人提起, 阿爸叫我唔鬼好理佢, 佢就算同我講早晨, 都唔好理佢, 完全唔好畀回應, 佢寫乜都睇唔到就得.

爸爸話: 如果你鬧佢, 就正中下懷, 佢都係想你嬲啫~~
我話: 唔係嬲唔嬲嘅問題, 而係有啲人你唔話返佢, 佢就越踩越過, 我唔鍾意人哋以為我好蝦, 係咁鬧我, 串我, 都打不還手, 罵不還口.
阿爸話: 乜你覺得一個人不斷串你, 你完全唔睬佢, 佢仲會繼續串你咩? 而且唔會有好多人咁樣做. 你放心啦~~

冇錯, 爸係有智慧, 但係我冇佢咁有深度, 佢做到笑傲江湖, 一笑置之, 我自認年青, 未到佢咁爐火純青 (就畀我繼續做一個有脾氣嘅年青人, 笑 ) 保持返少少自我.

假以時日, 可能過多五年, 或者十年, 我應該會好似爸爸咁樣, 乜嘢都睇得開, 睇得化 🙂